Yeni bir başlangıç, yeni bir hayat yeni bir mutluluk ile beraber yeni bir sayfa. Yıllar geçtikçe yaşım yaşlanıyor evliliğin zamanı geldi ve geçti bile tabi ben farkında değildim 8 ay öncesine kadar, hep korkardım evlilikden hep çocuk gibi yaşardım, Anne Baba parası tatlı gelirdi bana, alışmışdım o rahatlığa yemeğimi yapan, çamaşırımı yıkiyan, harçlığımı veren biri vardı hep hayatımda hiç anliyamadım buyuduğumu, annemin babamın en kuçuk kızıydım ve evin son kızıydım kardeşlerim evlenince aslında en büyükleri bendim ama farkında bile değildim ben taaki 8-9 ay öncesine kadar. Ne olduda anladın diye soracak olursanız buna cevabım hiç aslında, bi kaç gece düşündüm, yarın bir gün çok geç olmazmı? şimdi peşinde koşan çok ama yaşlanıcaksın sende günün birinde işde ozaman kimseyi bulamicaksın etrafında o saatten sonra kimse istemicek seni Napıcaksın ozaman tek bi başına Annen ve Babanın bakıma ihtiyacı olacak belkide hiç olmicaklar aramızda ne yapıcaksın ozaman koskoca dünyada tek bi başına? Çok düşündüm çok sorular sordum kendime ve mantığıma göre hareket etmeye artık büyümeye karar verdim ve artık evlenmem gerektiğini düşündüm anneminde istediği gibi, bunca yıl saçını süpürge ettikden sonra onunda hakkı değilmiydi torun sevmek ve tüm emeklerinin karşılığını görmek! Evet tüm bunları düşününce kesin karar vermişdim evlenicem artık ama bunu yaparken kendime en uygun eşi seçicem, sevebilceğim ama aynı zamanda anneminde istediği biri olmalıydı ve bu Ersinden başkası değildi. O değilmiydi 9 yıl beni seven hiç bıkmadan benim ona gitmemi bekliyen evet oydu beni mutlu edebilcek tek kişi, huyu huyuma suyu suyuma uyan ailemi kendi ailesinden çok sevebilen bir erkek.

Ve 7 ay önce 22 Nisanda ben Ersin ile evlendim.

Şimdilik bukadar..:))